Do siebie

Amerykański samochód blokuje mi przejście, czekam cierpliwie aż wysunie się na ulicę i zwolni kawałek chodnika. Tadziu? Taaaadziu!? – kobiecy głos pewny siebie, spajający się ze spalinami, amerykańskiej rury wydechowej. Antybiotyki skutecznie leczą sentymenty. Zegary świecą w źrenice. Tadziu, czemu się nie odzywasz? Przecież czekam, aż wypłaczesz na piersi, swoją ohydną realność. Tadziu, czemu czas…

Kim są? Ludźmi ukrytymi w ciemnościach swoich własnych mrocznych myśli. Zniekształceni fizycznie przez choroby. Odrzuceni przez zdrowe swym sukcesem społeczeństwo. Gniją w norach czekając na wybawienie, choć odrzucają światło. Czołgają się po ciałach żądzy. Nie widzą już swojego zła.

Patrzą na siebie, wzajemnie pilnują, uczą się zachowań – odrzucając jednocześnie te, które są wg nich śmierdzące. Srają ze strachu, który sami w siebie wkładają, tworzą go z padliny własnych obserwacji i wyciągniętych wniosków. Perfumują swoje ciało, nakładają warstwy kremu, malują oczy i czeszą brwi. Przygotowani do ośmiu godzin walki w pocie.

Mówisz, że czas nie leczy. Ukradlaś złamane serce. Nie wiem co jest prawdziwe. Jesteś czymś, czego nie rozumiem. Coś w moim sercu, sprawia, że bardzo tęsknię za Tobą

Koń szarpie z worka owies, czerwone i czarne kurtki migają na schodach do kolejki linowej. Szare niebo odcięte ledwo żyjącymi świerkami. Jakiś stary chłop udaje prawdziwego górala i ciągnie od turystów trzysta złotych za pięćset metrów na brzeg miasta. Udowadnia mi, że to ciężka praca dla konia. Kobiety z dziwacznymi bąbelkami na głowach wypinają się…

Przecież to dobrze że ona nic nie wie. Jak mnie żre samotność i jak każdy centymetr to rozpacz. Nie widzę już nic, chłodna ciemność zalęgła się w grobie mojego ciała. Naturalny strumień jest oceanem strachu, szum fal jest duchem śmierci. Alkohol pogłębia zapach ziemi. Spierdalaj już gnido, czemu krew czarną pijesz? Naprawdę nic nie pamiętasz,…

Widzę dotyk, czuję lepkość skóry. Zapach ust i szept słów. Strach w ramionach i pewność czynów. Kolana Ci drżą, odchylasz szyję. Zębami przesuwam włosy. Mogę? Tak możesz! Udami czułość oddajesz. Nigdy tak wysoko nie byłem. Dłonie w rozproszeniu, rwą ciepło. Oddech został w płucach. Noc pozwala na wszystko. Lakier samochodu chłodzi ogień.Tętnica gotuje mi krew.…